in Advertise, Cook Book, Interview, Laemgate

โรตีแหลมเกต (Laemgate Roti) จากรถเข็นข้างถนนกระโดดขึ้นสู่เงินล้าน

 

เมื่อพูดถึง Laemgate ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ซีฟู้ดอะลาคาทต้องไม่ลืมขนมหวานปิดท้องหรือขนมหวานลองท้องของหลายๆคนที่แวะเวียนเข้ามาคือ โรตีแหลมเกต (Laemgate Roti) จากรถเข็นข้างถนนกระโดดขึ้นสู่โรตีเงินล้าน

 

 

ทำไมต้องโรตีแหลมเกต (Laemgate Roti)

สามปีที่ผ่านมานับไม่ถ้วนกับการตีแป้ง สะบัดแป้งของบังผู้ชายคนนี้ บังที่ถูกพูดถึงในโลกโซเชียลอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น “บังหน้าบึ้ง บังกวนทีน บังหน้าเหี้ยม บังไม่ยิ้ม” แต่ไม่ค่อยมีใครรู้ว่า ชื่อจริงๆเค้าคือ บังบอล และลูกมือคู่สหาย คือ บังดิน เรามักเคยถามบังบอลเสมอว่า  “อีบังบอล ถามจริงทำไมแกไม่ยิ้มว่ะ”

 

 

คำตอบกลับมาแล้วทำให้เราคิดต่อในฐานะเจ้าของร้านว่า ฮัลโหลลลล คือ “พี่ว่า ถ้าผมยิ้มแล้วโรตีมันอร่อยขึ้นไหมพี่” เอาจริงๆเราก็เข้าใจว่ารอยยิ้มไม่ได้เกี่ยวข้องกับความอร่อย แต่เราก็ตอบกลับไปว่า “แล้วถ้ายิ้มมันทำให้มีความสุขขึ้นละ” บังบอลยิ้มกลับมาพร้อมเหงือกแดงๆ พร้อมตอบว่า  “โอเคพี่ แต่มันร้อนนะพี่ ผมจะพยายามนะ”

 

บังบอล แกกกกทำไงดี เพื่อนเรา และแขกที่ร้านอยากได้โรตีกลับบ้าน พอจะเป็นไปได้ไหมให้โรตีกรอบของ Laemgate มันอยู่กรอบได้นานๆ ถึงบ้านก็ยังอร่อย คำตอบแรกเมื่อสามปีที่แล้วจากบัง  “ได้พี่ ให้เค้าไปหาซื้อตามรถเข็นโรตีแถวบ้าน หรือไม่ก็มากินที่ร้านเรา” เห้อออ หายใจทิ้ง นี่คือคำตอบแรกเมื่อสามปีที่แล้วกับLaemgate ร้านเล็กในซอยพหลโยธิน 11

 

 

“ฮัลโหล ฮัลโหล บังบอล อยู่ไหนมาหาพี่ที่บ้านหน่อยดิ” เราสองสามคนกำลังนั่งคิดค้นหาวิธีว่าทำไงดี ให้โรตีสามารถนำโรตีกลับบ้านได้ และทำยังไงให้มันกรอบ และอร่อยมากๆเราทำแป้ง กวนแป้ง ตีแป้ง ยอมรับเลยทำทิ้งไปไม่ต่ำกว่าหลายร้อยชิ้น หลายกิโล เพราะสิ่งหนึ่งที่ยากที่สุดคือ แป้งโรตีถ้าหากตีแผ่นพลาด ถ้าตีไม่เป็นก็ต้องทิ้งอย่างเดียว ไม่สามารถกลับมาตีใหม่ได้ เราเอาน้ำมันทุกชนิดที่มีในประเทศที่เราสามารถหามาได้ มาลองทดลองทอดแป้งโรตีกัน ว่าจะทำยังไงไม่ให้โรตีนั้นมีกลิ่นน้ำมัน หรือมันเลี่ยนจนเกินไป

 

 

มีคนบอกว่า ชีวิตคนเราไม่มีอะไรมันมาง่ายๆหรอก ยอมรับเลยว่าจริงแท้ เพราะโรตีแหลมเกต ที่เราพยายามคิดค้น ทดลองกับบังบอล ว่าจะทำยังไงให้เราสามารถ ทำโรตีกรอบ หรือโรตีแหลมเกต กลับบ้านได้ และอร่อยมากๆเหมือนนั่งที่ร้านให้บังบอลทำให้กิน

 

 

ทุกจุดที่เราคิดค้นปนเปื้อนไปด้วยผงแป้ง

“ทำไมมันไม่ได้อ่ะบัง ทำไมมันไม่กรอบ ทำไมมันกรอบแป๊บเดียว เราเข้าเตาอบดีไหม เห้ยบังเข้าเตาอบแล้ว กรอบมาก แต่มันแห้งอ่ะ เนื้อมันกระด้าง มันไม่เป็นโรตีอ่ะ มันเป็นขนมแป้งกรอบอ่ะ หรือมันจะทำไม่ได้จริงหรือบัง”   นี่คือคำถามที่เรามักพูดคุยกันตลอดเวลาระยะ 3 ปีที่ผ่านมา เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง ปลงบ้าง

 

 

ทำไมเกี๊ยวทอดยังกรอบได้ ทำไมโรตีจะทำไม่ได้

“บังเราลองเปลี่ยนเทคนิคการทอดกันดูไหม เกี๊ยวทำไมยังกรอบ นี่ๆฉันกำลังกินก๋วยเตี๋ยวอยู่หน้าปากซอยราชครู”    กลับเข้าไปห้องทดลองระหว่างเราอีกครั้ง  ไม่ได้ ไม่ได้อีกแล้ว ไม่ได้ ทิ้ง ทิ้งไป มันกรอบจนไม่มีความรู้สึกเป็นโรตีเลย มันไม่หอม มันกรอบพักเดียวเอง งั้นเราลองตีแป้งใหม่กันดูไหมบัง งั้นเราลองเปลี่ยนน้ำมันดูไหมบัง งั้นเราลองเปลี่ยนกระทะกันดูไหมบัง งั้นเราลองเปลี่ยนระบบทอดกันดูไหม งั้นเราลองไม่ทอดเราลองอบกันดูไหม งั้นเราลองทิ้งแป้งไว้ก่อนดีไหม งั้นเราลองทอดวิธีอื่นไหม เราลองจับอุณหภูมิของไฟและน้ำมันกันไหม “ไม่ได้ ทำไมไม่ได้ ต้องได้สิ มันต้องได้ โอ๊ยน้ำมันลวกมือ”

 

 

จากอุบัติเหตุทำให้อุบัติความสุขนี้ขึ้นมา “โรตีแหลมเกต โรตีเงินล้าน”

“บังทำไมเราโดนน้ำมันแล้วผิวเราพองอ่ะ เพราะความร้อน แล้วความร้อนมันทำให้ผิวเราพอง แต่ถ้าน้ำมันไม่ร้อนผิวเราก็จะไม่พอง แป้งโรตีก็เหมือนผิวเรา ถ้ามันร้อนในอุณหภูมิที่เหมาะสมมันก็จะพอง และพองเราต้องตากให้มันกรอบ เราลองแยกน้ำมันออกจากแป้งโรตีกันดูไหม เราลองให้น้ำมันได้อุณหภูมิที่พอเหมาะ และน้ำมันอะไรที่จะไม่ทำให้โรตีมีกลิ่นนำ้มัน” สำเร็จได้แล้ว มันกรอบมาก มันอยู่ได้นานมาก เราลองวางทิ้งไว้ดูสักเดือนกันดูนะบัง ดูสิว่าจะกินได้อยู่ไหม “ผมว่ามันอยู่ไม่ได้นานหรอกพี่” บังตอบแบบหน้าตาโคตรเครียด  “อ้าวทำไมอ่ะบัง มันน่าจะอยู่ได้”  บังตอบพร้อมหัวเราะ  “ก็มันกินหมดตั้งแต่ทอดเสร็จแน่นอน วางแป๊บเดียวก็หมดเกลี้ยง”

 

 

 

 

ความสุขครั้งนี้ สอนให้เรารู้ว่า : ในบางครั้งคำว่า “ความสุข”  การที่เราทำอะไรบางอย่างเพื่อความสุข วันนี้อาจไม่ได้อย่างหวัง วันนี้อาจยังไม่ใช่วันของเรา แต่ถ้าเรารู้จักที่จะทำ และพยายามหาหนทางให้ไปถึง บางทีในตลอดเส้นทางที่กำลังเดินไป ก็จงมีความสุขกับมันไป เพราะบางครั้งความสุขไม่ได้จำเป็นแค่อยู่กับปลายทาง เท่านั้นเสมอ…..